شرحی بر فساد سیستماتیک

۱۲:۳۹ - ۱۳۹۶/۱۲/۲کد خبر: 215469
*سید مرتضی سید مهدی جاسبی
چگونه میتوان مدیران را وادار به عکس‌العمل مناسب کرد ؛
چندی پیش  با تمرکز بر روی عملکرد بانکها  همراه یکی از دوستانم در مورد تفاوت مدیریت در یک بخش خصوصی و دولتی  صحبت  میکردیم  و جهت روشن شدن موضوع مجبور به ارایه  مثالی برای او شدم. در مثال بیان  کردم که در یک شرکت خصوصی  مدیر,  معمولا یا از داخل سهامداران   انتخاب شده   و یا هم جهت با  منافع  سهامداران است.به این معنا که فرض  کنید در شروع برج و روز اول  برج, هم مدیر و هم کارمند در بخش خصوصی فعالیت می کنند 
در پایان  روز اتفاق خاصی خواهد افتاد ; کارمند یک روز به حقوق گرفتن نزدیک میشود و مدیر که خود یا جزو سهامداران است و یا هم جهت در منافع با آنان  یک روز به حقوق دادن اما حالا  همین مثال را در سطح  کلان  و در بالاترین سطح عمومی دولت اعمال کنید .
با عرض پوزش  اجازه  میخواهم تا عملکرد مثلا ریاست جمهوری و مشخصا  شخص ریس جمهور را   به عنوان یک مدیر عالی مقام در نظر گرفته و آن را مثلا   با یک کارمند ساده آبدارچی در نهاد ریاست جمهوری مقایسه کنم.
یکی  دارای مسولیت فوق‌العاده سنگین و دیگری کاری  ساده. هر دو دوباره  روز اول برج  را به  پایان  میرسانند.حدس بزنید چه اتفاقی در پایان روز  افتاده است؟
بله هر دو چه رییس جمهور  و چه آن کارمند ساده آبدارچی , یک روز به  حقوق گرفتن نزدیک   میشوند  چرا که منافع سهامداران ( مردم )  کاملا  متفاوت از منافع  مدیران  و کارمندان است !!!!!!
همین  مثال را در مورد مثلا تعطیلی  در اثر برف برای مثال فوق در نظر بگیرید و تفاوت  ترجیح  منافع  شخصی  در دو سیستم   را بین  دو بخش  مقایسه   کنید 
تصور  کنید  که حتی  ممکن است  مثلا شخص  رییس جمهور هم  وقتی  پنج شنبه به بین تعطیل بیفتد فی نفسه خوشحال  خواهد شد چون  میتواند از قاعده بین التعطیلین استفاده کرده  و لذت ببرد و چند روز به پایان  ماه  برای  دریافت  حقوق  نزدیک تر گردد!!!!
در حالی که  هیچگاه  مدیری که  حقوق را از جیب خود پرداخت میکند از  این  موضوع خاص مثلا بین التعطیلین خوشحال  نمیشود!!!
حالا همین  مثال  را برای  یک شرکت خودروسازی  و یا  حتی  مدیران یک بانک  بزنید ؛
مثلا یکی از بانک های  خصوصی  کشور سهامداران در سود و زیان شریک هستند اما پرسنل و مدیران  خیر  چه اتفاقی خواهد افتاد ؛
در هنگام سود مدیران  سعی  میکنند  با  تعریف  پروژه های  توسعه ای  از خروج پول از دایره  تحت شمول مدیریت   خود جلوگیری کرده   و شرکت‌های تحت مدیریت خود را توسعه داده  و با این عمل دایره حکمرانی خود را  گسترش دهند اما در هنگام  زیان با دریافت  وام از بانکها و یا بانک مرکزی و تعویق  تصمیمات کلان تنها به گذران مدت مدیریت خود فکر کرده  و خواهان  آن هستند که که دوره   مدیریت  خود را با خوشی  به  پایان  برسانند  حتی  اگر زیان انباشته  پایان سال در تراز  مالی شرکت بسیار بالاتر از ابتدای  دوران   مدیریت  باشد  و در این  بین  سعی   میکنند تا با  حساب آرایی و معاملات صوری  تراز مالی  مجموعه خود را در پایان دوره   قابل قبول  ارایه  کنند.
این دقیقا  مشکلی است که در کل سیستم اداری  و اقتصادی و حتی قضایی  ایران ریشه دوانده  و نگارنده  ترجیح   میدهد تا آن را با نام   فساد سیستماتیک نام ببرد.
در سیستمی که درگیر فساد سیستماتیک است مدیران اهل  عکس‌العمل  هستند  نه اهل  عمل. پس این نوع  سیستم  هیچگاه  عملی  را  که  منجر به  سلب آسایش  خود باشد انجام   نخواهد داد.
با  توضیح  فوق  جواب  سوال های زیر  بسیار  روشن  است ؟
چرا علیرغم وجود قانون  
1-  بخش دولتی  نسبت به واگذاری اقتصاد به بخش  خصوصی  مقاومت میکند ؟
2-  چرا در همه  امور , ما  همواره   تا  مرز فاجعه  پیش  میرویم اما  هیچ کاری  نمیکنیم ؟
چون سیستم فقط عکس العمل نشان میدهد و هیچگاه   حاضر به عمل نیست
 
قسمت دوم :
بسیاری  از دوستان  میپرسند  چرا  مدیران بانک مرکزی  و یا مدیران بانکها کاری در جهت اصلاح سیستم  انجام  نمیدهند ؟
با توضیح  فوق  جواب  بسیار روشن است  
چون هنوز اتفاقی نیفتاده  که عکس‌العملی نشان دهند!!!!!!!
از دید مدیران فقط وقتی باید  دست به کاری زد  که  مرزهای  فاجعه شکسته شود
به تصمیمات و عملکرد مدیران در قبال 
*افزایش ناگهانی قیمت  ارز 
*افزایش قیمت تخم مرغ
*آلودگی  هوا 
*خشکسالی       
و هزاران مورد دیگر توجه  کنید 
همه و همه ناشی از این است  که فساد سیستماتیک  باعث  شده همه اهل عکس‌العمل باشند و نه اهل  عمل.
تصور کنید که  هر مدیری بخواهد خلاف این  عمل  کند و دیکته ای را بنویسد ، چون فضای آرامش دیگر مدیران  و کارمندان را به هم  میزند بشدت از درون سیستم با مقاومت  مواجه شده  و بعد از مدتی از سیستم طرد خواهد شد.
همه  و همه ناشی از این است  که فساد سیستماتیک  باعث  شده همه اهل عکس‌العمل باشند و نه اهل  عمل.اینجاست که  مشاهده میکنیم که  بخش خصوصی و سهامداران (مردم) باید با روشنگری و ایجاد شفافیت مدیران  را  به عکس العمل وادار کنند.
وضعیت  مالی و ترازنامه ای بانکها را ببینید . تقریبا طی ۴ سال گذشته  هر فصل بدتر از فصل قبل بوده  و یکی پس از دیگری به ورطه نابودی  میروند   
اما  هیچ اقدامی  نمیشود !!!!
تصور کنید که در اثر روشنگری و اقداماتی مشابه انچه  که  در دوره بحران برای بانکهایی اروپایی اتفاق افتاد در ایران نیز رخ دهد .
مردم  تصمیم بگیرند تا مثلا در یک ماه خاص  پولهایی خود را از فلان بانک مشخص خارج کنند و تست فشار را بر روی آن بانک امتحان کنند.
اینجاست که  مدیران و تصمیم گیران  مجبور به عکس‌العمل  خواهند شد و بدنه مدیریتی شروع  به اصلاح خواهد  کرد.
این  کار  تا اصلاح   کل سیستم  بانکی برای همه میتواند اتفاق  افتاده و منجر به خروج  بانکهای فاسد  و ابقای بانکهای قابل درمان خواهد شد.
حال باید پرسید این دومینو  از کدام بانک شروع خواهد شد ؟



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید



آخرین اخبار

از "دلار" غیررسمی چه خبر؟

در بازار مسکن چه خبر است؟

سکه طرح جدید گران شد/ افزایش قیمت دلار

عاملی که به طلا فشار وارد می کند

دلار آمریکا مهمترین مانع رشد قیمت طلا

قیمت نقره افزایش خواهد یافت

تعیین تکلیف سپرده‌های ۳ میلیارد ریالی ثامن‌الحجج

حباب ۴۰۰هزار تومانی سکه پابرجا است

بانک آینده ۲هزار فقره وام ازدواج پرداخت

راه های پرداخت حق بیمه کارفرمایی

۹ متهم پرونده موسسات مالی در بازداشت هستند

انتظار افزایش نرخ سود بانکی

پشت پرده های دلار ۷ هزار تومانی

نرخ دلار بانکی درمسیر افزایش/جدول

علت گرانی مسکن

علت جهش قیمت ملک بررسی شد

مسکن دستوری ارزان نمی‌شود

قیمت‌گذاری مسکن شدنی نیست

صورت‌های مالی بانک اقتصادنوین برای سال ۹۶ منتشر شد

پیشنهاد تاسیس بانک مشترک ایرانی – سوری

ارقام جدید در بازار ارز

رشد آرام قیمت اوراق تسهیلات مسکن

یکه‌تازی دلالان در بازار ارز

طلا ارزان تر می شود

اعتبار تورم ستیزی بانک مرکزی خدشه دار شد

بیمه مرکزی ۴۷ ساله شد

وضعیت بازار مسکن بررسی شد

افزایش قیمت سکه/دلارگران تر شد

ارز نباید تک‌نرخی‌می‌شد

کارنامه دولت در تخصیص دلار ۴۲۰۰ تومانی

اخبار پربازدید